Meer onderzoek nodig naar peritonitis carcinomatosa bij maagcarcinoom

Peritonitis carcinomatosa, uitzaaiingen in het buikvlies, komt regelmatig voor bij patiënten met maagcarcinoom. Vooral bij jongere patiënten met een gevorderde tumorstadium. Gezien het negatieve effect van peritonitis carcinomatosa op de overleving, is meer onderzoek gewenst naar de veelbelovende resultaten die eerder behaald zijn met multimodale behandelingen bij deze patiënten. Dat schrijven Irene Thomassen en collega´s in een recent artikel in de International Journal of Cancer.

Peritoneale metastasen zijn een belangrijke oorzaak van morbiditeit en mortaliteit bij patiënten met een maagcarcinoom. Het doel van deze studie was om betrouwbare data te verzamelen over incidentie, risicofactoren en prognose van peritonitis carcinomatosa bij patiënten met een maagtumor. Hiervoor werden alle patiënten met een maagcarcinoom opgenomen uit de kankerregistatie van het IKZ die tussen 1995 en 2011 gediagnosticeerd waren. De incidentie en overleving werden berekend. Ook werden risicofactoren voor peritonitis carcinomatosa bepaald met behulp van multivariate logistische regressie-analyse.

In totaal werden 5.220 patiënten met een maagcarcinoom geïncludeerd. Bij 2.029 (39%) patiënten was sprake van gemetastaseerde ziekte. Binnen deze groep hadden 706 patiënten (14%) peritoneale metastasen, waarvan 491 patiënten (9%) met metastasen beperkt tot alleen het peritoneum. Een jongere leeftijd (<60 jaar), vrouwelijk geslacht, een gevorderd T- en N-stadium, en een primair zegelringcelcarcinoom of linitis plastica waren geassocieerd met hogere odds ratio's voor het ontwikkelen van peritonitis carcinomatosa.

De mediane overleving van patiënten zonder metastasen was 14 maanden, maar bedroeg slechts 4 maanden voor patiënten met peritoneale metastasen. Peritonitis carcinomatosa komt regelmatig voor bij patiënten met een maagcarcinoom, vooral bij jongere patiënten met een gevorderd tumorstadium. Gezien het negatieve effect van peritonitis carcinomatosa op de overleving, is meer onderzoek gewenst naar de veelbelovende resultaten die eerder behaald zijn met multimodale behandelingen bij deze patiënten.

categorie: Maagkanker
Gerelateerd

Data delen en leren, voor elkaar en met elkaar, interview Hanneke van Laarhoven

Internist-oncoloog professor dr. Hanneke van Laarhoven, werkzaam in het Amsterdam UMC, richt zich in haar werkzame leven in het bijzonder op slokdarm-, maag- en alvleesklierkanker. Ze is actief in POCOP en PACAP, twee prospectieve registraties waar wetenschappelijk onderzoek wordt gedaan met onder andere gegevens van de NKR.

lees verder

Opmerkelijke variatie in chemotherapie bij uitgezaaide slokdarm-/maagkanker

Bij patiënten met uitgezaaide slokdarm- en maagkanker is een opmerkelijke heterogeniteit zichtbaar bij palliatieve eerstelijnsbehandelingen met systemische therapie in Nederland. Dat blijkt uit onderzoek van Willemieke Dijksterhuis (IKNL, Amsterdam UMC) en collega’s. Deze variatie is volgens de onderzoekers ongewenst, vooral als het gaat om ‘onconventionele’ behandelingen met drie verschillende middelen. Die leveren geen extra overlevingswinst op, maar wel meer toxiciteit. Daarom heeft chemotherapie met twee middelen de voorkeur. In toekomstige studies is meer aandacht nodig voor de kwaliteit van leven, prognostiek, selectie van patiënten en verdere personalisatie van behandelingen.

lees verder