Meer onderzoek nodig naar peritonitis carcinomatosa bij maagcarcinoom

Peritonitis carcinomatosa, uitzaaiingen in het buikvlies, komt regelmatig voor bij patiënten met maagcarcinoom. Vooral bij jongere patiënten met een gevorderde tumorstadium. Gezien het negatieve effect van peritonitis carcinomatosa op de overleving, is meer onderzoek gewenst naar de veelbelovende resultaten die eerder behaald zijn met multimodale behandelingen bij deze patiënten. Dat schrijven Irene Thomassen en collega´s in een recent artikel in de International Journal of Cancer.

Peritoneale metastasen zijn een belangrijke oorzaak van morbiditeit en mortaliteit bij patiënten met een maagcarcinoom. Het doel van deze studie was om betrouwbare data te verzamelen over incidentie, risicofactoren en prognose van peritonitis carcinomatosa bij patiënten met een maagtumor. Hiervoor werden alle patiënten met een maagcarcinoom opgenomen uit de kankerregistatie van het IKZ die tussen 1995 en 2011 gediagnosticeerd waren. De incidentie en overleving werden berekend. Ook werden risicofactoren voor peritonitis carcinomatosa bepaald met behulp van multivariate logistische regressie-analyse.

In totaal werden 5.220 patiënten met een maagcarcinoom geïncludeerd. Bij 2.029 (39%) patiënten was sprake van gemetastaseerde ziekte. Binnen deze groep hadden 706 patiënten (14%) peritoneale metastasen, waarvan 491 patiënten (9%) met metastasen beperkt tot alleen het peritoneum. Een jongere leeftijd (<60 jaar), vrouwelijk geslacht, een gevorderd T- en N-stadium, en een primair zegelringcelcarcinoom of linitis plastica waren geassocieerd met hogere odds ratio's voor het ontwikkelen van peritonitis carcinomatosa.

De mediane overleving van patiënten zonder metastasen was 14 maanden, maar bedroeg slechts 4 maanden voor patiënten met peritoneale metastasen. Peritonitis carcinomatosa komt regelmatig voor bij patiënten met een maagcarcinoom, vooral bij jongere patiënten met een gevorderd tumorstadium. Gezien het negatieve effect van peritonitis carcinomatosa op de overleving, is meer onderzoek gewenst naar de veelbelovende resultaten die eerder behaald zijn met multimodale behandelingen bij deze patiënten.

categorie: Maagkanker
Gerelateerd

Zorgpaden dragen bij aan betere naleving richtlijnen en afname klinische variatie

arts tijdens mdo

Patiënten met maag- of slokdarmkanker krijgen na implementatie van een regionaal zorgpad significant vaker een PET- of PET/CT-scan. Dat blijkt uit onderzoek van Jolanda van Hoeve (IKNL) in Zuidwest-Nederland. In een andere studie in Noordoost-Nederland toont zij aan dat ongewenste klinische variatie verminderd na standaardisatie van het zorgpad slokdarmkanker, uitgezonderd patiënten die geen behandeling ontvingen. Beide studies zijn opgenomen in het proefschrift waarop Jolanda van Hoeve 29 oktober 2020 promoveerde aan de Universiteit Twente.

lees verder

Vaker tweedelijnstherapie bij slokdarm- of maagkanker in hoogvolumecentra

handen prepareren infuuszak

Patiënten met uitgezaaid adenocarcinoom van slokdarm of maag die behandeld zijn met palliatieve eerstelijns systemsche therapie in ziekenhuizen met een hoog behandelvolume, krijgen vaker tweedelijnstherapie. Dat blijkt uit onderzoek van Willemieke Dijksterhuis (Amsterdam UMC en IKNL) en collega’s. Deze studie toont verder aan dat patiënten na tweedelijnsbehandeling met paclitaxel/ramucirumab een langere overleving hebben vergeleken met patiënten die monotherapie met taxanen ontvingen.

lees verder