Resultaat behandeling synoviaal sarcoom daalt met stijgende leeftijd

Het resultaat van behandeling van synoviaal sarcoom neemt af naarmate de leeftijd van deze patiënten hoger is. Deze bevinding staat los van de locatie van de primaire tumor, de tumorgrootte en de aangeboden behandeling. Dat blijkt uit een landelijke, retrospectieve studie uitgevoerd door specialisten en onderzoekers van Radboudumc, Antoni van Leeuwenhoek Ziekenhuis en IKNL. Volgens de onderzoekers is het belangrijk om de rol van leeftijd en en biologische tumoreigenschappen verder te onderzoeken in toekomstige, klinische studies. 

De onderzoekers voerden een landelijke, retrospectieve studie uit om de voorspellende waarde van de leeftijd te verkennen bij patiënten met synoviaal sarcoom (wekedelenkanker) aan de hand van gegevens van 613 patiënten afkomstig uit de databank van de Nederlandse Kankerregistratie. De prognostische relevantie van leeftijdsgroepen (kinderen, adolescenten en jonge volwassenen, volwassenen en ouderen) werd geschat met behulp van Kaplan-Meier overlevingscurves en multivariabele Cox-risicomodellen.

Resultaten
In totaal hadden 461 patiënten een gelokaliseerde ziekte bij diagnose. De totale 5-jaarsoverleving was 89,3 ± 4,6% bij kinderen (n = 54); 73,0 ± 3,8% bij adolescenten en jonge volwassenen (n = 148); 54,7 ± 3,6% bij volwassenen (n = 204) en 43,0 ± 7,0% bij ouderen (n = 55). Uit de univariabele analyses op de behandelde patiënten bleek dat behandelingsmethoden geen significant effect hadden op de overleving. Multivariabele analyses identificeerden echter leeftijd bij diagnose, tumorlokalisatie en grootte van de tumor als belangrijke onafhankelijke factoren die invloed uitoefenen op de overleving van deze groep. Zowel tumorlokalisatie als tumorgrootte waren gelijkmatig verdeeld over de leeftijdsgroepen.

Conclusies
Myrella Vlenterie (Radboudumc) en collega’s komen tot de conclusie dat het resultaat van behandeling van synoviaal sarcoom significant afneemt met het stijgen van de leeftijd van deze patiënten, ongeacht de locatie van de primaire tumor, de grootte van de tumor en de aangeboden behandeling. Volgens de onderzoekers zijn de uitkomsten van deze studie van belang bij het ontwerpen van toekomstige, klinische studies naar gelokaliseerd synoviaal sarcoom. Verder onderzoek naar verschillen in biologische tumoreigenschappen bij de diverse leeftijdsgroepen kan bijdragen aan behandelmethodieken gericht op tumorspecifieke kenmerken.

  • Vlenterie M, Ho VK, Kaal SE, Vlenterie R, Haas R, van der Graaf WT: ‘Age as an independent prognostic factor for survival of localised synovial sarcoma patients.’

  • Meer informatie over deze publicatie is verkrijgbaar via bibliotheek@iknl.nl

categorie: Prognostiek
Gerelateerd

Overleving adolescenten en jongvolwassenen met hodgkinlymfoom sterk verbeterd

Overleving adolescenten en jongvolwassenen met hodgkinlymfoom sterk verbeterd

De overlevingskansen bij adolescenten en jong volwassenen zijn in de afgelopen decennia sterk verbeterd. Bij kinderen met dezelfde ziekte was de prognose al goed en is stabiel gebleven. Dat blijkt uit onderzoek van  het Prinses Máxima Centrum voor kinderoncologie en Integraal Kankercentrum Nederland (IKNL).

lees verder

Thesis klinische en pathologische aspecten dunnedarm- en appendixkanker

Thesis klinische en pathologische aspecten dunnedarm- en appendixkanker

Patiënten met zeldzame dunne darm- en appendixkanker krijgen in de klinische praktijk vaak nog eenzelfde behandeling als patiënten met maag- en dikkedarmkanker. De onderbouwing hiervoor ontbreekt grotendeels concludeert Laura Legué in haar proefschrift. Daarin toont ze aan dat dunne darm- en appendixkanker unieke kankersoorten zijn, met elk een zeer verschillend ziektebeloop. Verder blijkt dat bij gemetastaseerde dunnedarmkanker slechts een minderheid van de patiënten palliatieve chemotherapie ontvangt. En bij appendixkanker met uitzaaiingen naar het buikvlies heeft het histologisch subtype een belangrijke prognostische waarde.

lees verder