Incidentie

Het aantal nieuwe patiënten met prostaatkanker in een jaar (incidentie) is in de afgelopen 25 jaar gestegen van ruim 4.000 in begin jaren negentig naar ruim 12.000 in 2018. Meer dan de helft van de patiënten is bij diagnose ouder dan 70; ruim 10% ouder dan 80 jaar. 

Om een trend in de tijd te kunnen volgen, wordt incidentie vaak weergegeven als het aantal nieuwe patiënten per 100.000 personen per jaar, gestandaardiseerd naar leeftijd. Omdat de leeftijdsopbouw van de Nederlandse bevolking de afgelopen decennia is veranderd (er zijn naar verhouding meer ouderen en hun levensverwachting is toegenomen) is het belangrijk om hier rekening mee te houden. Dit wordt doorgaans gedaan door de incidentie te standaardiseren naar de Europese standaardbevolking. 

De naar leeftijd gestandaardiseerde incidentie van prostaatkanker (zogenaamde ESR) was ruim 60 per 100.000 mannen in het begin van de jaren negentig en steeg tot ruim 110 per 100.000 mannen in 2011. Sindsdien is de incidentie afgenomen tot het huidige aantal van ongeveer 100 per 100.000 mannen. 

Stadiumverdeling

De meeste patiënten met een prostaatkanker (~60%) presenteren zich bij diagnose met gelokaliseerd prostaatkanker (T1-T2 N0/X M0/X). Indien patiënten met een gelokaliseerde tumor worden geclassificeerd volgens de EAU/ESTRO indeling dan behoort hiervan ongeveer een derde tot de laagrisico groep (cT1a-2a en PSA < 10 ng/mL en Gleason score < 7), een derde tot de matigrisico groep (cT2b of PSA 10-20 ng/mL of Gleason score=7) en een derde tot de hoogrisico groep (cT2c of Gleason score>7 of PSA>20 ng/mL). De overige patiënten worden gediagnosticeerd met lokaal gevorderde ziekte (20%; cT3-4 of cN+) of met gemetastaseerde ziekte (15%). De verdeling is de afgelopen vijf jaar stabiel gebleven.